Od maja do sierpnia dostarcza nektaru i pyłku kruszyna pospolita, występująca na glebach wilgotnych. Z 1 ha tych krzewów o niepozornych, drobnych kwiatkach, wydzielających nektar bardzo obficie, pszczoły potrafią zebrać 15 - 35 kg miodu. Pod okapem drzew liściastych, na terenach dość wilgotnych rośnie podobny do kruszyny szakłak pospolity. Jego kwiatki produkują sporo nektaru, a miód, który pszczoły z niego przerabiają, jest piękny, żółciutki i nigdy nie krystalizuje.
Wierzba iwa jest wprost skarbem dla pszczelarzy i pszczół, bo dostarcza bardzo dużo nektaru i pyłku i bardzo wcześnie. Kwitnie od marca do kwietnia. Z 1 ha nasadzeń tego drzewa pszczoły potrafią zebrać ok. 150 kg miodu. Przy tym jak obliczono nektar z jednego kwiatu zawiera 23,4 - 31 g cukru. Nic też dziwnego, że pszczoły bardzo chętnie ten nektar zbierają, dostarczając z jednej iwy po kilka kilogramów miodu. Wierzba szara, czyli łoza, kwitnie przed pojawieniem się liści, już w marcu i kwietniu, dostarczając głównie nektaru, a niewiele pyłku. Po niej, zresztą również w kwietniu, zakwitają wierzby uszate, dostarczające tak pyłku, jak i nektaru, a następnie, też od kwietnia aż do maja, zakwitają wierzby kruche, dostarczające nektaru i pyłku. Tak więc, nasze skromne wierzby są dobrymi roślinami miododajnymi. I to tym cenniejszymi, że dostarczają pożytku wtedy, gdy o niego trudno, bo wczesną wiosną.
W końcu maja kwitnie gronami białych, motylkowych kwiatków. Rośnie na piaskach i zaliczana jest do najlepszych roślin miododajnych. Niestety pszczoły zbierają z niej dużo nektaru tylko w dni prawie upalne, ciepłe i bezwietrzne, a o takie w maju nie zawsze łatwo. 1 ha białej akacji pszczoły potrafią zebrać ok. 1700 kg miodu, naturalnie w dobrych warunkach. U nas jest to raczej niesłychaną rzadkością.
Drzewo to, zwane popularnie kasztanem, kwitnie jak wiadomo w czasie, gdy trzeba się przygotowywać do matury, czyli ok. połowy maja Jego piękne kwiatostany, sterczące w górę, jak dekoracyjne świeczniki, dostarczają nektaru, który zalicza się do najgęstszych; zawiera on ok. 70% cukrów. Nic dziwnego, że kwiatki kasztana są oblegane przez pszczoły. Nieraz spotykamy w parkach kasztanowiec o pięknych, czerwonych kwiatkach. Niestety jako zbyt głębokie i silnie zwarte są one trudno dostępne dla pszczół.
Zalicza się je do całkiem dobrych drzew miododajnych. Jarzębina w okresie kwitnienia (w maju) dostarcza pszczołom spore ilości tak nektaru, jak i pyłku. Miód jarzębinowy jest czerwony/gruboziarnisty, a w sprzyjających warunkach można uzyskać z 1 ha tych drzew 30 - 40 kg miodu. Kalina koralowa daje miodu znacznie mniej, ale też w ilościach nie do pogardzenia, bo ok. 15 kg z 1 ha.
Z dużych drzew warto wymienić dęby szypułkowe i bezszypułkowe. Mają one głównie znaczenie jako drzewa dostarczające pszczołom pyłku. Nektaru nie dostarczają.
W dzikim stanie spotyka się u nas 4 gatunki klonów. Klon zwyczajny kwitnie przed zakwitnięciem drzew w sadach i przy dobrych warunkach klimatycznych może dostarczyć pszczołom ok. 200 kg miodu z 1 ha. Klon, zwany jaworem, wymaga urodzajnej gleby i sporo deszczu. Kwitnie 2 - 3 tygodnie później niż poprzedni. Również może dostarczać z 1 ha ok. 200 kg miodu. Klon polny, zwany też paklonem, kwitnie jeszcze później i jest najbardziej miododajny ze wszystkich gatunków. Najwięcej rośnie go w Polsce południowej i zachodniej. Według paklon potrafi dostarczać z 1 ha nawet do 1100 kg miodu. Klon tatarski rzadziej spotykany w dzikim stanie dość często występuje w parkach. Kwitnie w maju, a jego kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły.
